Mag dan de Tarzanbocht de bekendste zijn, de bocht
waar iedereen die ooit op Zandvoort heeft gereden het altijd over
heeft is het Scheivlak. De sprint over de Hunzerug, vol gas door de
Rob Slotemaker bocht omhoog, het korte aanremmen bovenop de duintop
en dan met hoge snelheid het Scheivlak in met haar
hoogteverschillen. Dat alles maakt dit tot één van de mooiste
stukjes racebaan ter wereld!
Het Scheivlak in de jaren 60
Het Scheivlak maakt al sinds de opening in 1948
deel uit van het Zandvoortse parcours en is zelf nooit gewijzigd,
alleen de uitloopstrook is met de jaren steeds wat groter geworden.
Toen in 1989 het interim circuit in gebruik was genomen lag het
Scheivlak er eenzaam en verlaten bij. Pas in 1999, toen eindelijk
het verlengde circuit werd geopend, was het Scheivlak weer in oude
glorie hersteld.
Het Scheivlak in de jaren 90
Toen eind jaren 90 de plannen voor de verlenging
van het circuit (van het 2,5 km korte interim-circuit weer naar ruim
4 kilometer) definitief werden vastgesteld kwamen enkele ingenieurs
met het idee om het Scheivlak af te graven waardoor er minder hoge
geluidswallen nodig waren. Doch de circuit directie vond dat het
oorspronkelijke karakter van deze bocht niet aangetast mocht worden
(bravo!) waardoor het Scheivlak nog exact hetzelfde is als in 1948.
