De Fuchsröhre, het gevaarlijkste deel van de Nordschleife!

Een beschrijving van het meest gevreesde deel van de Nürburgring Nordschleife, de Fuchsröhre. Door Herman Liesemeijer.

Zelf heb ik verschillende keren op de Nürburgring Nordschleife gereden en ik zal proberen dit deel van de baan te beschrijven, voor zover dat mogelijk is. De Fuchsröhre is één van de meest opwindende, intimiderende en gevaarlijkste stukjes racebaan ter wereld!

De naam Fuchsröhre, Duits voor vossenhol, is ontstaan doordat zich tijdens het aanleggen van de Nürburgring op die plaats een vos ophield in een van de afwateringsbuizen. De gehele combinatie bestaat uit 5 bochten die allemaal vol gas genomen kunnen worden. Makkelijk denk je?

Komende vanuit de Arembergbocht accelereer je, onder de brug door, richting Fuchsröhre. Eerst krijg je een links rechts combinatie die verscholen ligt achter een heuveltje die je blindelings in moet sturen terwijl je het gas er vol op houdt.

Na deze bochten gaat de baan steil naar beneden waardoor je nog sneller accelereert. Dan een heel kort recht stukje, net genoeg om op te schakelen, gevolgd door een knik naar links. Aan de binnenkant van deze knik zit een hobbel waardoor je met zo'n 180 km per uur een stuk opzij schuift! Hierna volgt een kort recht stuk.

De snelheid is inmiddels opgelopen tot zo'n dikke 200 km per uur wanneer je beneden bij het laatste en spannendste deel aankomt. Je ziet de laatste rechts links combinatie voor je opdoemen, je moet jezelf hier dwingen om het gas erop te houden want "iets" in je zegt dat je moet liften terwijl je weet dat het volgas kan.

De rechterbocht is nog vrij kort, de linker is een langgerekte bocht die halverwege van steil naar beneden, steil omhoog gaat! De krachten zijn hier enorm, je voelt vooral dat je armen naar beneden worden getrokken, een gevoel dat ik me altijd herinner als ik aan deze bocht denk.

Jacky Stewart vertelde eens in een documentaire dat op dit punt (hij ging er met zijn Tyrell met zo'n 300 km per uur door) zoveel G-krachten zijn dat je niet eens je voet van het gaspedaal kunt krijgen!

Tekst en foto's: Herman Liesemeijer