De geënsceneerde race
Het was 1933, de Grand Prix van Tripoli werd dat jaar voor
het eerst gekoppeld aan een loterij. Drie dagen voor de Grand Prix werden er
30 tickets getrokken die gekoppeld werden aan de startnummers van de
deelnemende auto's, de hoofdprijs bedroeg 7,5 miljoen Lire.
De dag voor de Grand Prix kreeg Varzi in zijn hotel bezoek
van een heer die zich voorstelde als Enrico Rivio, een houthandelaar uit
Pisa. Rivio vroeg aan Varzi om de volgende dag de race te winnen. Uiteraard
was Varzi verbaasd dat iemand uit Pisa naar Tripoli kwam om hem te vragen de
race te winnen. Maar er was meer aan de hand, Rivio's ticket uit de loterij
was gekoppeld aan het nummer van Varzi's auto. Nadat Varzi hem vertelde dat
het winnen van de race op dit gevaarlijke circuit een riskante
aangelegenheid zou worden legde Rivio zijn kaarten op tafel. Als Varzi de
race zou winnen zou hij de helft van het prijzengeld krijgen, Rivio zette
dit zelfs zwart op wit. Varzi bedankte hem en beloofde hem te doen wat hij
kon. Toen Rivio de hotelkamer verlaten had pakte Varzi de telefoon en belde
Nuvolari ....
Het was 7 mei 1933, gouverneur Italo Balbo zwaait met de
groen wit rode vlag en 30 auto's gaan van start voor de Grand Prix van
Tripoli. Drie auto's leiden de race, eerst Nuvolari met zijn rode Alfa Romeo
met vlak achter hem Borzacchini gevolgd door Campari, terwijl Varzi ergens
in het middenveld reed. Aan het einde van de vijfde ronde leid Campari met
achter hem aan Nuvolari en Birkin. Varzi's blauwe Bugatti reed 57 seconden
achter de leider. De heer Rivio zat wenkbrauwen fronsend op de tribune.
In de twaalfde ronde begon de motor van Campari's auto te
sputteren, hij ging naar de pits waar de monteurs onmiddellijk onder de
motorkap doken. Even later kwam Campari uit de auto, zijn race was over.
Niet lang daarna werd hij gesignaleerd in een café met voor hem een fles
Chianti, zijn ergernis over zijn uitvallen leek alweer verdwenen. In de
twintigste ronde leid Nuvolari met nog tien ronden te gaan. Varzi begint aan
een eindsprint, in de vijfentwintigste ronde ligt hij op de derde plaats.
Dan gebeurd er iets waar hij niet op had gerekend, zijn Bugatti begint
lawaai te maken en twee cilinders werken niet meer. Een pitstop maken voor
nieuwe bougies betekend de race verliezen dus besloot hij om door te blijven
rijden. Wat een kwelling moet het voor de heer Rivio zijn geweest. Aan het
einde van de zesentwintigste ronde wordt Varzi bijna op een ronde gezet door
de leider in de race Nuvolari. De op de tweede plaats, niet voluit, rijdende
Borzacchini kijkt "nerveus" achterom alsof hij bang is dat Varzi, die
duidelijk problemen heeft, hem in zal halen. Dan stuurt Borzacchini een
bocht te diep in en raakt een daar opgesteld olievat. Hij stopt, om even later de pits in te rijden met een lekke band
... In de laatste
ronde rijd Nuvolari dertig seconden voor Varzi en lijkt op een zekere
overwinning af te gaan. Echter vlak voor de finish stopt hij, klimt uit de
auto en roept terwijl hij met zijn armen staat te zwaaien: No petrol, No
petrol! Monteurs rennen met jerrycans naar de auto en leegden deze in de
tank terwijl twee auto's in het zicht kwamen. Met een bandbreedte achter
Varzi word Nuvolari tweede. Een van de eersten die Varzi feliciteert met
zijn overwinning is ene heer Rivio.
Die avond, terwijl Varzi, Nuvolari en Borzacchini aan de
champagne zitten, komen de eerste geruchten op gang over de gemanipuleerde
loterij. De sportautoriteiten beleggen een speciale vergadering. Varzi,
Nuvolari en Borzacchini worden verdacht het op een akkoordje te hebben
gegooid en ook tegen Campari en Chiron zijn sterke verdenkingen. Echter,
diskwalificatie van deze vijf toprijders zou diskwalificatie van de sport
betekenen, dus kwamen zij er vanaf met een waarschuwing. Vanaf toen werden
de dertig loten vijf minuten voor de start van de race getrokken wanneer de
rijders al in hun auto zaten.
Bovenstaande tekst is een verkorte, vrije, vertaling van het
hoofdstuk "The Race that was Rigged" uit het boek "Speed was My Life"van
Alfred Neubauer.
