Het stratencircuit van Rouen les Essarts werd voor
het eerst gebruikt in 1950 en was tussen 1952 en 1968 vijf keer
gastheer voor de Formule 1 Grand Prix van Frankrijk.
Rouen was een zeer snel en moeilijk circuit
vergelijkbaar met
Spa-Francorchamps. Het
begon direct al na de start met een adembenemende sectie van snelle
bochten heuvelafwaarts met de naam Six Freres, die al gauw de
bijnaam Chickens Lift kreeg. Dit omdat de moedige rijders hier het
gas er vol op zouden houden, dat zeiden ze tenminste, en de
angsthazen het gaspedaal er zouden liften.
Vanwege veiligheidsmaatregelen en door de aanleg
van een nieuwe autosnelweg is de lay out enkele malen veranderd. De
langste versie van het circuit was 6,5 km. Toen de baan plaats moest
maken voor de snelweg is een soort kunstmatige verbinding gemaakt in
het bovenste deel van het circuit, die er nog steeds ligt (Zie
foto's onder). Na deze grote verbouwing was het circuit ingekort tot
5,543 km. In 1974 is er nog een chicane toegevoegd in de "Chickens
Lift".
Het oorspronkelijke traject ging hier rechtdoor, het
gedeelte achter de vangrails werd later aangelegd.
Behalve een zeer uitdagend circuit was het ook een
zeer gevaarlijk circuit dat zijn tol heeft geëist. Zo kwam in de laatste
Grand Prix op Rouen, in 1968, in de "Chicken's Lift" Jo Schlesser,
de neef
van Jean Louis, om het leven.
In 1993 werd het circuit gesloten omdat het zelfs
voor lichtere klassen te gevaarlijk werd. In 1999 zijn de pits en de
tribunes gesloopt om ruimte te maken voor de verbreding van de
openbare weg. Er zijn nog plannen geweest voor een nieuw permanent
circuit in de omgeving maar die zijn nooit van de grond gekomen.
