Op 17 september 1922 werd in de Catalaanse
badplaats Sitges Terramar, zo’n 40 kilometer ten zuiden van
Barcelona, het allereerste permanente circuit van Spanje geopend.
Het was een privé initiatief van de miljonair en lokale
raceheld Frik Armangue. Voor de som van zo’n 4 miljoen Pesetas
verrees uit 3,5 miljoen kilo cement in een tijd van 300 dagen het 2
kilometer lange Autòdrom Nacional Sitges-Terramar.
Het “ovale” circuit bestond uit twee steile
kombochten, die bovenaan (hoe hoger je kwam hoe steiler het werd)
een hellingshoek hadden van meer dan 60 graden. Het wegdek bestond
uit betonplaten. De ene kombocht was zuiver rond terwijl de andere
een meer parabolische vorm had. Opmerkelijk was dat, afhankelijk van
het evenement, er zowel linksom als rechtsom werd gereden. Van de
beide rechte stukken tussen de kombochten in had de backstraight een
knik naar rechts (Bij linksom rijden). Dit maakte het eigenlijk geen
echte ovaal hoewel het circuit wel het karakter van een ovaal had.
Verder bevond zich op het binnenterrein van het circuit nog een
klein vliegveld.
Racen op de "steile wand" van Sitges Terramar moet
een aparte sensatie zijn geweest. Hoewel het rijtechnisch niet
bijzonder moeilijk was, het was meer een kwestie van lef, waren de
risico's bijzonder groot. Aan de binnenkant van de kombochten bevond
zich een rotswand, terwijl aan de buitenkant van de baan de afgrond
wachtte. Op een klein hekje aan het begin van de bocht na was er
geen afzetting, waardoor uit de bocht vliegen ook letterlijk vliegen
betekende!
Klik hier voor een impressie van een ronde over het circuit!
In 1923 werd op het Autòdrom de Grote Prijs van
Spanje verreden die, na een spannend wiel aan wiel gevecht met Louis
Zborowoski in zijn Miller, uiteindelijk gewonnen werd door Albert
Divo in de Sunbeam met een gemiddelde snelheid van 156 kilometer per
uur.
Al vanaf het begin verkeert het circuit in
financiële problemen en al gauw konden de rekeningen niet meer
worden betaald. Dit resulteerde in een verbod op internationale
races op het circuit. In 1925 kwam het circuit in andere handen en
in 1932 was het gastheer van het Spaanse Kampioenschap voor motoren.
Deze opleving bleek echter maar van korte duur toen in 1936 de
Spaanse burgeroorlog uitbrak. Sindsdien is het circuit niet meer
gebruikt.
Tegenwoordig ligt het circuit er vervallen bij.
Het terrein is in privé bezit en dient nu als landbouwgebied. Om te
voorkomen dat er nog rondjes worden gereden door bezoekers is een
deel van de baan afgezet met hekken en kettingen.
