Met de bouw van de Nürburgring werd
in 1925 begonnen als een werkverschaffingsproject. Het circuit werd
in 1927 geopend en bestond uit drie gedeeltes. De 7,747km lange
Südschleife
(tegenwoordig openbare weg), de 2,238km lange Start und Ziel
Schleife (waar nu de Grand Prix Strecke ligt), en de beruchte
20,810km lange Nordschleife. Ook was er een gedeelte van de
Nordschleife speciaal aangelegd voor tests, de zogenaamde
Steilstrecke
(klik op de linken voor meer informatie over deze specifieke
gedeeltes).

Van 1930 tot 1934 maakte de
Nürburgring een zware tijd door, door de economische crisis bleven
de autofabrikanten, de sponsoren en de toeschouwers weg. Dat
veranderde toen een nieuwe internationale raceformule ontstond
waarin de Duitse merken Mercedes en Autounion zeer succesvol waren.
Met het uitbreken van de tweede wereldoorlog in 1939 eindigde deze
periode.

Na de oorlog werd er in 1947 voor het
eerst weer een race georganiseerd op de
Südschleife. Van 1951 t/m 1976 was
de Nürburgring 22 keer het toneel van de Grand Prix van Duitsland.
Naarmate de techniek vorderde werden met name de bochtensnelheden
steeds hoger, waardoor de baan als maar meer intimiderend werd. In
de jaren 70 gaf Jacky Stewart hier uiting aan door het circuit de
bijnaam "de groene hel" geven!

Na de zware crash van Niki Lauda in
1976 vonden de rijders het circuit te gevaarlijk. Er werden zware
eisen gesteld voor de verbetering van de veiligheid die door het
circuit niet op te brengen waren en de GP van Duitsland werd
voortaan op
Hockenheim verreden. Het was duidelijk dat wilde het
circuit blijven voortbestaan er een nieuw modern circuit moest
worden aangelegd. Hiervoor moesten de
Südschleife en de Start und Ziel
Schleife wijken. Op 30 November 1981 wordt de eerste steen van de
nieuwe Grand Prix strecke gelegd, een ultra modern circuit met zulke
grote uitloopstroken dat het publiek zeer ver van de baan af zit. In
1984 wordt de nieuwe Nürburgring geopend met een toerwagenrace met
Mercedessen die allemaal werden bestuurd door Formule 1 rijders. De
race werd gewonnen door Ayrton Senna.

De Mercedes waarmee Ayrton Senna de openingsrace op de Grand Prix
strecke won staat tegenwoordig in het Nürburgring museum.
In 1985 wordt de Grand Prix van
Duitsland weer verreden op de nieuwe Nürburgring, doch vanaf 1986
wordt deze weer gehouden op
Hockenheim. De Formule 1 zal pas
weer naar de Eifel terugkeren in 1996 voor de Grand Prix van Europa.
Tot en met 2006 vond deze race jaarlijks plaats op de Nürburgring
(Ook enkele keren ook onder de naam GP van Luxemburg) waardoor
Duitsland twee Formule 1 races per seizoen heeft. Hier komt in 2007
een einde aan wanneer met
Hockenheim wordt overeengekomen dat
beide circuits om en om een Duitse Grand Prix zullen organiseren,
dit in verband met de hoge kostten die het organiseren van de race
met zich meebrengen. In de oneven jaren mag de Nürburgring voortaan
de Grand Prix organiseren. Vreemd genoeg werd deze in 2007 verreden
onder de naam Grand Prix van Europa! Sinds 2009 wordt op de
Nürburgring weer de Grand Prix van Duitsland verreden.

De brug bij Breidscheid met rechts de op- en afrit. Hier
kun je halverwege je ronde de Nordschleife even verlaten voor een
adempauze. Sommige lokalen combineren een rondje Nordscheife vaak
met een bezoekje aan de nabij gelegen stad Adenau, om boodschappen
te doen.
Een deel van de
Südschleife
is tegenwoordig de openbare weg van Nürburg naar Müllenbach. Op de
Nordschleife worden alleen nog toerwagenraces gehouden voor de
Langstrecken Pokal. Vrijwel dagelijks kun je er nu, tegen betaling,
rondjes rijden met je eigen auto of motor. Het circuit heeft
hiervoor zelfs de status van openbare tolweg. Hierdoor ben je zelfs
verzekerd wanneer je er rijd. Deze tolweg mag uiteraard slechts in
één richting bereden worden en er geld geen maximum snelheid!

Hier begint de Fuchsröhre ... Klik op de foto om alles over deze
adembenemende
bochtencombinatie op de Nordschleife te lezen!