In 1930 komt de assistent tijdwaarnemer
Ernst Christ op het idee dat er een circuit bij zijn woonplaats
Hockenheim aangelegd zou moeten worden. Hij weet hiervoor de steun
van de burgemeester van Hockenheim, Philipp Klein, te winnen en
krijgt de DMV (Deutsche Motorsport Verband) zover dat ze beloven
races te organiseren op het circuit. Op 25 December 1931 gaat de
gemeenteraad van Hockenheim akkoord met de bouw van het circuit.
Arbeiders worden ingezet via een werkverschaffingsproject en op 23
Maart 1932 word begonnen met de bouw van de 12 km lange "Dreieckskurs".
Omdat er nog niet genoeg geld was voor een wegdek worden de eerste
motorraces, op 29 Mei 1932, verreden op een onverharde baan.
1932-1937 
1938-1965
1966-2001
Het circuit, dat linksom werd
verreden, kenmerkte zich door zijn lange rechte stukken. In 1938
word het circuit ingekort tot 7.692 km, de Ostkurve word aangelegd,
en verbreed van 5,5 meter naar 8 tot 9 meter. Hiermee ontstaat de
bekende ovalen vorm die het circuit tot en met 2001 had. Tevens word
het circuit omgedoopt tot Kurpfalzring, de rijrichting is dan nog
steeds tegen de klok in.
Op deze foto, gemaakt bij de Ostkurve in 1938, is het
toen nieuwe gedeelte (linksaf) te zien en op de achtergrond
het oude gedeelte (rechtdoor).
Let op het verschil in breedte.
Niet lang daarna breekt de tweede
wereldoorlog uit en vinden er geen races meer plaats. Het wegdek
wordt tijdens de oorlog zwaar beschadigd doordat de geallieerden er
met hun tanks over reden. Nadat het circuit, dan omgedoopt tot
Hockenheimring, weer was hersteld vind er op 11 Mei 1947 de
allereerste naoorlogse race in Duitsland plaats.
Hans Stuck senior in actie tijdens de eerste naoorlogse race in
Duitsland
In de jaren 60 moet een deel van het
circuit wijken voor een nieuw aan te leggen autobahn waardoor een
verbouwing noodzakelijk word. De Nederlander Hans Hugenholtz
ontwerpt een nieuw gedeelte in een stadion, geïnspireerd op
Indianapolis, het motodrom.
In 1964 werd met de bouw van het motodrom begonnen (boven) en in 1966 volgt de opening (onder), vanaf
dat moment word het circuit van Hockenheim rechtsom gereden.
Kenmerkend voor deze 6.769 km lange versie van het circuit is het
contrast tussen de eenzame lange rechte stukken door het bos en het
bochtige stadion gedeelte dat volgepakt met publiek zit.
De 7de April 1968 word een zwarte dag
in de geschiedenis van de Hockenheimring. Op deze dag verongelukt de
legendarische, tweevoudig kampioen Formule 1, Jim Clark hier op één
van de lange rechte stukken tijdens een Formule 2 race. Voor velen
zal de Hockenheimring hier voor altijd mee geassocieerd blijven.
In 1970 werden om de veiligheid te
vergroten halverwege de beide lange rechte stukken chicanes
ingebouwd. Vanwege problemen met de veiligheid van de
Nürburgring vind
in datzelfde jaar voor het eerst de Grand Prix van Duitsland plaats
op de Hockenheimring. Deze race werd gewonnen door de later dat jaar
op Monza verongelukte Jochen Rindt die dat jaar postuum
wereldkampioen werd. Het jaar daarop werd de Grand Prix van
Duitsland weer op de
Nürburgring verreden maar na het ongeluk van
Nikki Lauda in 1976 keert de Formule 1 het jaar daarop terug naar
Hockenheim en is daar, met uitzondering van 1985, tot en met 2006
gebleven. Vanaf 2007 wordt de Grand Prix in de oneven jaren op de
Nürburgring
verreden en in de even jaren op de Hockenheimring.
In 1982 werd een nieuwe chicane, vlak
voor de Ostkurve, aan het parcours toegevoegd, het aantal chicanes
komt hiermee op drie. Deze chicanes zullen in de loop der jaren
verschillende keren van vorm veranderen. Tot 1994 heten deze
chicanes heel origineel "Bremskurve 1, 2 en 3". Ook waren er
verschillende versies voor de verschillende raceklasses, zo werd
bijvoorbeeld bij motorraces de chicane voor de Ostkurve niet
gebruikt. De laatste grote wijzigingen aan de chicanes vonden plaats
voor de Grand Prix van 1994 naar aanleiding van het dramatische
weekend op Imola. De eerste en derde chicane werden langzamer
gemaakt en omgedoopt tot Jim Clark chicane, deze lag vlakbij de
plaats waar Jim Clark verongelukte, en Ayrton Senna chicane.
Eind jaren 90 vond Formule 1 baas
Bernie Ecclestone dat het toen 6.823 km lange circuit ingekort moest
worden zodat de toeschouwers de auto's vaker voorbij zouden zien
komen. Wilde Hockenheim de Grand Prix houden moest het opnieuw
omgebouwd worden. Aanvankelijk waren er plannen om een
verbindingsstuk aan te leggen van de eerste naar de derde chicane.
Uiteindelijk werd besloten om het circuit drastisch te verbouwen.
Het Duitse ingenieurs bureau van Hermann Tielke ontwerpt een geheel
nieuw gedeelte dat de lange rechte stukken en de Ostkurve vervangt.
Om dit te realiseren moeten er vele bomen worden gekapt, ter
compensatie is het oude gedeelte verwijderd om hier nieuwe bomen te
planten. Hiermee is de typische ovale vorm van het circuit
definitief verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een ultramodern
nieuw circuit.
In 2002, ten tijde van de verbouwing, heb ik zelf op de "Kleiner
Kurs" van Hockenheim
gereden. Klik op de foto om mijn persoonlijke verhaal te lezen.
De laatste Grand Prix op het oude
Hockenheim werd verreden in 2001 en werd gewonnen door Ralf
Schumacher met een gemiddelde snelheid van 235.351 km/h. De hoogste
topsnelheid staat op naam van David Coulthard, in 2000 haalde hij op
het 1,5 km lange rechte stuk na de eerste bocht een snelheid van
361,8 km/h. Het oude Hockenheim was wellicht niet het meest
technische circuit maar wel een bijzonder circuit dat samen met
Monza grote eisen stelde aan de motoren en voor de nodige variatie
in circuits zorgde. Denk aan de overwinning van Gerard Berger in
1994 met de Ferrari die toen tot de middenmoot behoorde maar dankzij
de brute power van de V12 motor op Hockenheim de overwinning kon
pakken.
Van de oorspronkelijke Dreieckskurs
resten nu slechts nog een paar korte rechte stukjes. Het, eens zo
lange, rechte stuk dat het motodrom uitgaat en het rechte stuk dat
het motodrom weer inleid. Het oude gedeelte door het bos is nu nog
herkenbaar door de jonge aanplant. Maar na verloop van tijd zal
alleen het monument ter nagedachtenis aan Jim Clark nog herinneren
aan het feit dat hier, midden in het bos, ooit een van de snelste
racebanen van Europa lag!
De tumultueuze start van de laatste Grand Prix op de oude
Hockenheimring in 2001
Ironisch genoeg kwam het circuit door
de verbouwing ook nog eens zwaar in de rode cijfers. Er was zelfs
enige tijd sprake van dat de Formule 1 race helemaal niet meer terug
zou keren naar Hockenheim omdat de kosten van de organisatie van de
Grand Prix hoger waren dan de baten. Uiteindelijk kwam men overeen
met de organisatie van de
Nürburgring dat beide circuits om
en om de Formule 1 race zouden organiseren. Achteraf moet je je dus
ernstig afvragen of die hele verbouwing wel nodig was geweest voor
een race die slechts om de twee jaar wordt verreden! Vaarwel lange
rechte stukken, vaarwel Ostkurve, vaarwel oud Hockenheim. Bedankt
Bernie ...
