Spa-Francorchamps is samen met de oude
Nürburgring
één van de weinige klassieke circuits die nog bestaan en behoort tot
één van de mooiste circuits ter wereld. Al in 1896 werd er in de Ardennen
geracet, vanaf 1902 was dat op een afgesloten deel van de openbare
weg. Het was de allereerste keer dat een stuk weg speciaal voor het
racen werd afgesloten. In deze tijd was er nog niet een vast
parcours en de langste variant, gebruikt in 1904, was maar liefst
118,1 kilometer lang!
Beide foto's zijn op dezelfde plaats gemaakt,
de bovenste in 1962 en de onderste in 2003.
Begin jaren twintig kwamen Jules de Thier,
eigenaar van de krant La Meuse, en Henri Langlois van Ophem,
voorzitter van de Koningklijke Automobielclub van België, op het
idee om het driehoekige traject Francorchamps Malmedy Stavelot als
circuit te gebruiken. Het circuit van Francorchamps was geboren.
Klik op het kaartje voor een compleet rondje over het oude
Francorchamps.
De allereerste autorace die in 1921 gehouden zou
worden op het ruim 14 km lange circuit kon helaas niet doorgaan
wegens gebrek aan inschrijvingen, er was slechts één. De eerste race
die wel doorging was een motorrace en vond plaats in 1922.
In 1924 vond de eerste editie van de 24 uur van
Francorchamps plaats, één jaar na die van Le Mans, en in 1925 werd
er voor het eerst een Grand Prix verreden, de GP van Europa, die
gewonnen werd door Antonio Ascari, de vader van Alberto.
In 1939 werd er een nieuwe spectaculaire bocht
aangelegd, die de l'Ancienne Douane haarspeldbocht afsnijd, met als
doel Francorchamps tot één van de snelste circuits van Europa te
maken, de Raidillon. De razendsnelle Raidillon is de steile rechter
bocht die aan de Eau Rouge, de bocht naar links die vroeger naar de
haarspeldbocht leidde, zit vastgeplakt. Vandaag de dag wordt de
Raidillon door vrijwel iedereen buiten België Eau Rouge genoemd.
De beroemde Raidillon. Klik op de foto voor meer informatie over
deze bocht.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt er niet
geracet op Francorchamps, het circuit maakte echter wel deel uit van
het slagveld tijdens het Ardennenoffensief. In 1947 wordt er voor het
eerst na de oorlog weer geracet. Het circuit is dan weer enigszins
gewijzigd want dat jaar wordt de splitsing bij Stavelot afgestoken
door een snelle verkante bocht. De trend van voor de oorlog om
Francorchamps tot één van de snelste circuits te maken lijkt zich
hiermee voort te zetten.
Vanaf 1950 maakt de Grand Prix van België deel uit
van het dat jaar geïntroduceerde Wereldkampioenschap Formule 1. Deze
wordt tot en met 1970, met uitzondering van 1957, op het oude circuit
van Francorchamps verreden. Zoals zo vaak met mooie circuits, was
ook Spa-Francorchamps een gevaarlijk circuit. Na een Grand Prix
waren nergens de feesten zo uitbundig als hier, wanneer
alle rijders de race weer hadden overleefd! Na een aantal zware
crashes wilden de rijders niet langer op Francorchamps rijden en de
Grand Prix van België verhuisde naar Zolder en
Nivelles.
Het was duidelijk dat, wilde Francorchamps de
Grand Prix terughalen, er een nieuw circuit aangelegd moest worden
en er werden verschillende ontwerpen gemaakt. Hierbij stond voorop
dat het oude karakter van het circuit behouden moest blijven terwijl
de gevaarlijkste delen van het circuit moesten verdwijnen. Er werd
gekozen voor een nieuw traject tussen Les Combes en Blanchimont wat
de lengte van het circuit reduceerde tot iets minder dan zeven
kilometer. Het nieuwe circuit werd in 1979 geopend en in 1983 kwam
de Formule 1 terug naar Francorchamps. Het was oorspronkelijk de
bedoeling dat de GP de oneven jaren op het Waalse Francorchamps, en
de even jaren op het Vlaamse Zolder verreden zou worden. Net zoals
begin jaren 70 tussen Zolder en
Nivelles het geval was. Echter,
vanaf 1985 werd de GP ieder jaar op het vernieuwde circuit van
Francorchamps verreden.
